เอาละครับ อย่างที่หลายคนได้รู้ไป เนตบ้านผมโดนตัดไปเรียบร้อยแล้ว.....
ขณะนี้ กระผมกำลังนั่งเขียนบล็อคอยู่ในร้านอินเตอร์เน็ตแห่งหนึ่ง พนักงานร้านเพิ่งเดินเข้ามาใกล้ มันจ้องหน้าผมนิ่ง สายตาส่อแววสงสัย ดูราวกับมันกำลังคิดว่าผมเข้ามานั่งโดนไม่ได้จ่ายตังค์...ชะ กล้าดียังไง ผมจ้องตอบด้วยสายตาที่นิ่งสงบและไม่เป็นกังวล พยายามให้ดูเหมือนว่าผมจ่ายแล้ว.....
วันนี้ ผมจะขอเล่าถึงประสบการณ์สยองขวัญที่ผมประสบพบเจอมากับตัวเอง.....
เนื่องจากบ้านของผม บัดนี้ถูกธนาคารอายัติไปเรียบร้อย ผมจึงกลับไปอาศัยที่บ้านพ่อกับแม่อีกครั้งหนึ่ง บ้านหลังนี้มีห้องนอนเดียว ผมจึงต้องนอนร่วมห้องกับพ่อแม่อีกเหมือนตอนเป็นเด็กๆ....
ทีวีในห้องนอนออกข่าว เห็นผีไมเคิล แจ็คสัน เป็นเงารางอยู่ในคฤหาสถ์เนเวอร์แลนด์ แม่นั่งฟังอย่างสนอกสนใจ ผมกำลังนั่งอ่านเรื่องเปาบุ้นจิ้น-โอ่งผีสิง(อ่านได้ในบล็อคนี้)อยู่และกำลังนั่งคิดใคร่ครวญถึงอดีตที่ได้เผชิญกับนังผีนรกตัวนี้กับผองเพื่อนที่รักทั้งหลาย ส่วนพ่อนอนเงียบไม่ได้ส่งเสียงอะไร....
สักพักหนึ่ง ปิดไฟ นอน...
แสงสว่างเจิดจ้าฉายเข้ามาสู่ห้องนอนจากด้านนอก...แปลกมาก ผมปิดไฟข้างนอกไปแล้วนี่นาตอนเข้ามา....
"ลูก ไปปิดไฟ"แม่บอก
ผมคงลืมปิดไฟนั่นแหละ ผมลุกขึ้นและเปิดประตูห้องนอน เอื้อมมือออกไปกดสวิตช์ไฟปิดดังแป๊ะ แสงไฟวูบดับลงทันที....
ผมหันหลังกลับ เดินกลับมาที่เตียงช้าๆ แต่ทันทีที่ผมเอนหลังลงนอน แสงไฟก็กระพริบไหวและเปิดวูบขึ้นมาอีกครั้ง!
"แม่ คราวนี้แม่ไปปิดนะ"ผมพูด เสียงสั่นๆ ขนลุกด้วยความหวาดเสียว ไฟเปิดเองได้...มันเหมือนหนังผีไปหน่อยหรือเปล่า....
แม่ลากผมเดินไปที่ประตูท่านเปิดประตูและกดสวิตช์ไฟปิด ผมรีบดึงประตูกลับเข้ามาและกดล๊อกทันที เราสองคนถอยกลับไปที่เตียงอย่างช้าๆ ทว่าทันทีที่ผมทรุดกายนั่งลงบนเตียง ไฟข้างนอกก็กลับติดสว่างไสวขึ้นอีกครั้งหนึ่ง!
"พ่อ พ่อ.."ผมเรียกเสียงสั่นๆด้วยความหวาดกลัว แต่ไม่มีเสียงตอบ
ทันใดนั้น มีเสียงทุบประตูดังโครม สองแม่ลูกสะดุ้งเฮือก ผมรีบเอื้อมมือไปกะจะปลุกพ่อแต่กลับพบว่า....
ว่างเปล่า.......
เวร พ่อลงไปเข้าห้องน้ำ....
เจ้าของร้านเน็ตเดินออกมาแล้ว ขอเผ่นก่อนดีกว่า....ชะแว้บ...
